تبلیغات
jonoobi.mihanblog.com - بافت و نقش مصنوعات دوختنی در استان بوشهر

مشخصات یك گبه مرغوب :

1-دار محكم باشد .

2-چله كشی به خوبی انجام شده باشد .

3-گره باید محكم زده شود .

4-شانه به خوبی زده شود .

5-نخی را كه بعد از گره زدن می بافند ، به اصطلاح زنجیری ، كه درروستای شول به آن تپ كو می گویند به خوبی بافته شود و روی آن شانه زده شود .

نقوش و رنگهای گبه :

در این منطقه طرح ها بیشتر الهام گرفته از طبیعت است كه در محل زندگی آنان وجود دارد ، مانند نقش بز ، پرنده و درخت كه در قالی و گبه ها دیده می شود . ممكن است به صورت طرح بندی باشد ، یعنی یك قطعه از طرح در سر تا سر فرش چه در طول چه در عرض تكرار شده باشد . طرح هندسی هم در بافته ها یشان دیده می شود گبه های این مناطق صادراتی هستند و برای كشورهای اروپایی سفارش می گیرند . گبــه های امروزی با استفاده از طـرح ها و نقش های كه به بافندگان داده می شود آماده می شود و طرح ها اصالت دیرین را ندارند . در گذشته همه گبه ها به رنگ خود پشم بافته می شد و رنگ دیگری نداشت .

نقش های گبه در روستای شول:

1-نقش دو لوزی سماور

2-نقش وسط چنگ

3-ماه و آفتاب

4-نقش حسین خانی

5-نقش كنگره ای

6-چنگ

7-قلیونی (محل اتصال دو لوزی را قلیونی می گویند)

8-نقش چنار

9-بغل خوسی

10- نقش ساده شده حیوان مانند نقش آهو كه به آن شكال می گویند .

نقش های موجود در روستای كلمه :

1-ناظم

2-گل حاشیه و چهار شاخه

3-سراب

4-نقش بلبل

5-نقش تجریه ی حیوان

6-نقش كبك روی كوه

7-نقوش شطرنجی

گلیم :

گلیم یكی از بافت های داری است كه دراكثر نقاط كشورمان بافت آن رایج است . روستای شنبه از توابع شهرستان دشتی و روستای سرمك از توابع شهرستان دشتی بخش جم و ریز از توابع شهرستان كنگان و بسیاری از روستاهای استان بوشهربه گلیم بافی مشغولند . نقوش گلیم غالبا هندسی است ، اما در بعضی از مناطق مانند روستای سرخره (دشتستان) گلیم نقش دار ندارند و به صورت راه راه می بافند . رنگ گلیم متنوع است و به رنگهای مختلف می بافند .گاهی اوقات پشم را با رنگ گیاهی رنگ میكنند . مثلاً از پوست گردو رنگ قهوه ای می گیرند و از گل درخت گز رنگ قرمز می گیرند.

نقوش روستای شنبه :

نقوشی حوضی ،چنگ ، تهرانی كوچك ، تهرانی بزرگ ، كشكولی ، دانه بیگی نقش خراسانی.نقوش روستای سرمك آقاجاری ، نیم خانه ، انگلیسی ، نصف حوض ، بحرونی ، خشت.تگین : نوعی گلیم است كه این محصول مخصوص پختن نان است یعنی وسایل و ردنه زدن خمیر را بر روی تگین می گذرند و بر روی آن می نشینند و نان درست می كنند.

عبا بافی :

عبا بافی از رشته های صنعت نساجی است كه روزگاری در ایران و به ویژه در مناطق روستایی دارای گستردگی فراوانی بوده است . این صنعت در پاره ای از نقاط استان بوشهر مانند روستاهای تنگ ارم ، بنار آزادگان، زیارت ، سعدآباد ، بردخون ، كردوان سفلی و علیا و حومه شهر اهرم رایج بوده كه علاوه بر تأمین نیازهای روستاهای استان به كشورهای حوزه خلیج فارس نیز صادر شده است . در حال حاضر (زمستان 1375) ارزش تولیدات عبا در سال بیش از000/216/000 ریال می باشد و تنها در سال گذشته مبلغ 000/108 مارك درآمد ارزی برای كشور داشته است .

نقوش و رنگها :

در این بافت نقشی وجود ندارد . به صورت ساده بافته می شود رنگ قهوه ای ، كرم رنگ . به ندرت مشكی است .

جاجیم :

جاجیم جزء فرآورده هایی است كه به كمك دستگاه بافندگی چهار ورودی بافته می شود . نوع دستگاه آن در مناطق مختف با هم تفاوت دارد. مثلاً در منطقه سرخره روستای شهرستان دشتستان با دار قالی جاجیم می بافند و تفاوت آن با دار قالی این است كه به آن چهار ورد اضافه می كنند.در منطقه ممریز روستای شهرستان دشتی دستگاه جاجیم بافی مختص به جاجیم است . در منطقه عیسوند دستگاه بافندگی جاجیم مانند دستگاه بافندگی عبا است .

نقوش و رنگها :

نقوش جاجیم بیشتر به صورت راه راه یا چهار خانه است و بعد از بافت روی آن را هم به سلیقه خود تزئین می كنند و به رنگهای مختلف بافته می شود.

حصیر بافی :

حصیر بافی یكی از قدیمی ترین صنایع دستی و شاید كهن ترین آنهاست كه به عنوان منشأ نساجی شناخته می شود و در بسیاری از كشورهای جهان به ویژه آن دسته از ممالكی كه به مـــواد اولیه مورد نیاز این رشته دسترسی دارند مرسوم و متداول بوده است .امروزه در مناطق مختلف كشورمان كه دسترسی به برگ درخت خرما ، ساقه گندم ، نی و تركه وجود دارد ، محصولات این رشته به صورت حصیر بافی ، سبد بافی ، مروار بافی ، تركه بافی ، چم بافی و چیغ بافی رایج است . در استان بوشهر به دلیل فراوانی برگ و الیاف خرما و گیاهان خودرو شبیه ساقه گنــــــدم كه در اصطلاح محلی خاكه نامیده می شود. از دیر باز تولید انواع محصولات حصیری به منظور استفاده محلی و فروش در سایر بازارها در حد گسترده ای رایج بوده است و امروزه به دلیل جایگرینی محصولات كارخانه ای وعدم ثبات بازار فروش این محصولات از تولید آنها كاسته شده است و بیشتر به منظور مصرف داخلی روستائیان تهیه می گردد. تعداد صنعتگران شاغل در این رشته در استان بوشهر بالغ بر 800 خانوار می باشد . ارزش تولیدات حصیری در سطح استان تنها در سال گذشته بالغ بر 000/000/64 ریال بوده است . در روستــاهای تابعه گناوه ، دشتستان ، دشتی ، تنگستان و كنگان حصیر بافی رایج است . نقوش و رنگها : برای رنگ كردن برگ نخل جوهر رنگی از عطاری تهیه می كنند كه نام آن بقم است .

بقم به چند رنـــــــگ وجود دارد و به رنگهای سبز ، آبی ، بنفش و نارنجی . بقم را با زرد چوبه مخلوط می كنند تا رنگ آن جلای بهتری داشته باشد و روشنتر شود و برای اینكه رنگ تیره تر یا روشنتر شود مقدار زردچوبه را كم یا زیادتر می كنند.نقش ها در حصیر یا سبد و دیگر محصولات ذهنی بافته می شود و به صورت لوزی های كنگره دار و هندسی بافته می شود.محصولات: مهمترین محصول حصیری استان بوشهر كه هم از نظر اقتصاد خود مصرفی دارای اهمیت ویژه ای می باشد و هم در گذشته در امارت متحده عربی دارای بازار مناسبی بود. نوع فرش حصیری به نام تك است كه معمولاً به عرض ده سانتی متر بافته می شود و سپس به اندازه عرض مورد نظر قطعات ده سانتی حصیری در كنار یكدیگر دوخته می شود. از این محصول به منظور پوشش سقف كپرهای روستایی نیز استفاده می شود زیرا به دلیل نوع بافتنش به راحتی آب باران را از خود عبور می دهد. محصول دیگر به نام مغرف كه نوعی زنبیل كوچك است .تویزه محصول دیگری است كه دارای قابی دایره ای شكل است و بیشتر به عنوان جای نان مورد استفاده قرار می گیرد.تلی محصول دیگری كه ظرف مناسبی برای نگهداری گندم ، جو و سایر حبوبات و غلات است .

سپك : ظرفی سینی مانند است و برای پاك كردن گندم مورد استفاده قرار می گیرد.

كنده :جای نگهداری میوه است .

چاكان: سبدی برای جمع آوری خرما است و به عنوان كفه ترازو و نیز مورد استفاده قرار می گیرد.

بادبزن : كه در انواع مختلف كوچك و بزرگ و ریز و درشت با تزئین و نوار دوزی رنگی بافته می شود.

طناب : كه برای بالا رفتن از درخت خرما یا بالا كشیدن دلو آب از چاه مورد استفاده قرار می گیرد.

كلاه حصیری: در اندازه های مختلف و به صورت ساده یا رنگی بافته می شود.

.: :.


  • صرافی کات