تبلیغات
jonoobi.mihanblog.com
صدای موج مرا با خود می برد تا ناکجا آباد....و چه غریبانه مرغان دریایی بر خانه خود آواز تنهایی سر می دهند....صدای نی نی زن تنها ک
تاریخ : جمعه 24 خرداد 1392
نویسنده : محمد رضا پولادی


در این بخش سه ترانه شاد و زیبا از اجراهای خواننده بوشهری آقای وزان برای دانلود قرار دادیم.این سه ترانه هدیه ما به تمامی دوستان به مناسبت اعیاد شعبانیه می باشد .امیدوارم از این ترانه ها راضی باشید .خواهشمند است نظرات سازنده خود را در این زمینه از ما دریغ نفرمایید.




وای دلم -وزان


دریا خونه دل مو - وزان


دیگه نمی شم به قلعه- وزان





تاریخ : یکشنبه 10 فروردین 1393
نویسنده : محمد رضا پولادی
http://s5.picofile.com/file/8118463400/Mahmoud_Jahan_Maryam_Bia_Bia.jpg

دانلود موزیک شاد بندری مریم بیا بیا با صدای محمود جهان



تاریخ : جمعه 8 فروردین 1393
نویسنده : محمد رضا پولادی

    علامت جمع :

در گویش شمالی علامت جمع كه " ما " می باشد ال " al" مورد استفاده است .
كتابهاكه میشود كتابل ketabal
خودكار خودكارل udkaral
درختها درختال deraytal

تمام واوها به ای " I" تبدیل می شود .
بود بید bid
دود دید did
تنور تنیر tenir

در لهجه بوشهری هنگام صحبت كردن واژه های را معمولاًَ خلاصه می كنند و برای خلاصه شدن كلام همیشه چند حرف آن افتاده و مختصر می شود .
من چه می دانم مچم mocem

در گویش جنوبی " ن " های آخر كلمات ادا نمیشود . مثلاًَ به نان " نو " می گویند .
نان نو nu
زمین زمی zami
در گویش جنوبی همچنین جلو افعال یك " ها " اضافه می شود .
بكن هاكن hakon
بده هاده hade .

 

ویژگی های دستوری :

یكی از مشخصه گویشهای جنوبی تلفظ فنتحه ها به ضمه است كه معمولا"روی شتاسه های افعال قراردارد.
رفتم رفتُم rafto
دارم دارُُم rom da
دیدم دیدُُم didom
همچنین در اسامی نیز اكثراً فتحه به كسره تبدیل می شود
مُرد مِرد merd
امین اِمین emin
عباس عِباس ebas
برای ساختن فعل جعلی بعد از بن مضارع شناسه esi بكار میرود كه بازمانده ist زبان پهلوی ساسانی است .
خندید خندس xandes
ترسید ترسس tarses
كه در زبان پهلوی خندِست ( xandist) و ترسِست (tarsist) بوده است .

صرف افعال در گویش شمالی مانند فارسی نو است ولی در گویش جنوبی یعنی دشتیانی فرق دارد و ضمایر بجای شناسه در ابتدا فعل قرار می گیرد .

صرف فعل شنیدن در گویش دشتیانی :

من شنیدم ام اسد um sed
توشنیدی اُت اشد ut esed
اوشنید اُس شنید us sened
ما شنیدیم ُمم شنید mom sened
شما شنیدید شما شنی soma seni
آنها شنیدند اونا شنی owna seni

حرف " ب " كه در آخر كلمات چند حرفی فارسی بهد از " الف " بیاید و ساكن باشد در گویش بوشهری بدل به " واو " می شود .

خواب خو xow
آفتاب افتو aftow
دوشاب دیشو disow
كلمات دو حرفی كه حرف آخر آنها " ب " می باشد به " واو " تبدیل می شود .
شب شو sow
آب او ow
درروستای بخش شمالی استان بوشهر واژه هایی كه با " خ " آغاز می شود، تبدیل به " ح " می گردد.
خانه حونه حیمه eyme

واژه هایی كه به h صامت ( كسره )ختم می شود a" اَ "تلفظ می شود .
نامه نا َمه nama
خانه خاَنه xuna

تلفظ a در آخر واژه ها به جای h صامت در اصل پسوند ag فارسی میانه بوده كه g افتاده و a هنوز تلفظ می شود . بعنوان مثال :

خانه را خانگ xana می گفته اند.
علامت مبالغه
علامت مبالغه افزودن " او " " u" به آخر واژه می باشد . مانند:
زشت زشتو
سفید سفیدو

تلفظ حرف " ق " مانند عربی و یا تلفظ ق در زبان فارسی باستان از ناحیه حلق یا نرم كامی است و به نظر می رسد كه حرف " ق " را " خ " تلفظ می كنند . در منطقه تنگستان حرف " ق " " ك " تلفظ می شود .
قلب كلب kalb
قند كند kand
-
بجای فعل ربطی یا اسنادی حرف " ن " ساكن می

گـــویـــش

 

گویش استان بوشهر در تمام مناطق فارسی محلی است كه دارای بن مایه لری می باشد . برای مرزبندی انواع گویش منطقه را از لحاظ جغرافیایی به دو بخش تقسیم شمالی و جنوبی تقسیم می كنیم كه هر قسمت ویژگی خاص خود را داراست . و دارای تفاوتی اندك می باشد . زبان های عربی نیز در جاهایی مانند بندر عسلویه ، كنگان ، جزیره شیف ، و جزیره شیف ، و جزیره شمالی و جنوبی بندر ریگ رایج است .
 
در همه گویشها واژه های فارسی باستان ، اوستایی و پهلوی دیده می شود كه بازمانده صرف زبان پهلوی هنوز هم در گویش دشتی (دشتیانی ) رایج است . این موضوع نوید تكامل زبان از فارسی قدیم به فارسی نو در منطقه می باشد . حكایت از قدمت و دیرینگی منطقه می كند .

بعلت ارتباط  بندری بوشهر با كشورهای عربی و نیزتسلط انگلیسیها هلندیها در منطقه پاره ای واژه های بیگانه دیده می شود كه هنوز هم مورد استعمال است . گویش شمالی استان شامل گویش شهرستان دشتستان ، گناوه و دیلم می باشد .

گویش جنوبی شامل گویش شهرستانهای تنگستان ، دشتی ، گنكان و دیر می باشد . خود شهر بوشهر هم اكنون فارسی صحبت می كنند ولی گویش آنها همسو با گویش تنگستان بوده است . گویش شمالی نیز تنوع در عین خود دارد . در شهرستان دشتستان شناسه می در جلو افعال بكار می رود و این واژه ی می در شهرستان گناوه و دیلم تبدیل به ای می شود .

میكنم ایكنمekonom می كرد ekerd لهجه دشتیانی از قدیمی ترین لهجه های استان بوشهراست كه بوضوح صرف و نحو دستورزبان پهلوی ساسانی هنوز استعمال می شود.

ویژگی های دستوری :

یكی از مشخصه گویشهای جنوبی تلفظ فنتحه ها به ضمه است كه معمولا"روی شتاسه های افعال قراردارد.
رفتم رفتُم rafto
دارم دارُُم rom da
دیدم دیدُُم didom
همچنین در اسامی نیز اكثراً فتحه به كسره تبدیل می شود
مُرد مِرد merd
امین اِمین emin
عباس عِباس ebas
برای ساختن فعل جعلی بعد از بن مضارع شناسه esi بكار میرود كه بازمانده ist زبان پهلوی ساسانی است .
خندید خندس xandes
ترسید ترسس tarses
كه در زبان پهلوی خندِست ( xandist) و ترسِست (tarsist) بوده است .

صرف افعال در گویش شمالی مانند فارسی نو است ولی در گویش جنوبی یعنی دشتیانی فرق دارد و ضمایر بجای شناسه در ابتدا فعل قرار می گیرد .




تاریخ : جمعه 8 فروردین 1393
نویسنده : محمد رضا پولادی
صرف فعل شنیدن در گویش دشتیانی :

من شنیدم ام اسد um sed
توشنیدی اُت اشد ut esed
اوشنید اُس شنید us sened
ما شنیدیم ُمم شنید mom sened
شما شنیدید شما شنی soma seni
آنها شنیدند اونا شنی owna seni

حرف " ب " كه در آخر كلمات چند حرفی فارسی بهد از " الف " بیاید و ساكن باشد در گویش بوشهری بدل به " واو " می شود .

خواب خو xow
آفتاب افتو aftow
دوشاب دیشو disow
كلمات دو حرفی كه حرف آخر آنها " ب " می باشد به " واو " تبدیل می شود .
شب شو sow
آب او ow
درروستای بخش شمالی استان بوشهر واژه هایی كه با " خ " آغاز می شود، تبدیل به " ح " می گردد.
خانه حونه حیمه eyme

واژه هایی كه به h صامت ( كسره )ختم می شود a" اَ "تلفظ می شود .
نامه نا َمه nama
خانه خاَنه xuna

تلفظ a در آخر واژه ها به جای h صامت در اصل پسوند ag فارسی میانه بوده كه g افتاده و a هنوز تلفظ می شود . بعنوان مثال :

خانه را خانگ xana می گفته اند.
علامت مبالغه
علامت مبالغه افزودن " او " " u" به آخر واژه می باشد . مانند:
زشت زشتو
سفید سفیدو

تلفظ حرف " ق " مانند عربی و یا تلفظ ق در زبان فارسی باستان از ناحیه حلق یا نرم كامی است و به نظر می رسد كه حرف " ق " را " خ " تلفظ می كنند . در منطقه تنگستان حرف " ق " " ك " تلفظ می شود .
قلب كلب kalb
قند كند kand
-
بجای فعل ربطی یا اسنادی حرف " ن " ساكن می نشیند .
قشنگ است قشنگن qesangen
گرم است گرمن garmen

در مواردی كه كلمه ای با فعل معین " ات " همراه می شود مثل داده است ، كرده است ، ات تلفظ نمی شود و كسره بجای " ه " در كرده می نشیندو صورت " ش " جای فعل معین است را می گیرد و بدینگونه تلفظ می شود :
داده است دادش dadesen
كرده است كردش kardesen
"
كو " بعنوان حرف تعریف و یا معرفه نیز به آخر اسامی می چسبد .
خودكار خودكاركو
میز میزكو
مداد مدادكو
دفتر دفتركو

اما به آخر صفات بجای " كو " ، " او " بكار می رود .
دراز درازو
نرم نرمو
بلند بلندو
قشنگ قشنگو

اضافه نمودن " كو " به آخر اسامی ضمن آنكه علامت اضافه دهم نشانه معرفه است . در بعضی موارد جنبه تحقیر و یا تحبیب نیز دارد .
مانند :

مرد مردكو
زن زنكو
علامت استمرار برای ساختن فعل زمان حال بجای علامت استمرار" دارد " پیشوند هی hey یا هاسی hasey بكار می رود .
دارد می نویسد هی می نویسد
hasey/hey minevise
دارد می رود هاسی /هی میره
hosey/hey mire

منفی كردن افعال :

برای منفی كردن افعال ، حرف نفی نه را قبل از اسم یا صفت می آورند و فعل معین حذف می گردد .

من بلد نیستم م ُنه بلدُُم
mo ne beladom
من غریب نیستم م ُ نه غریبُُم
mo ne geribom
باید توجه داشت این نه كه برای منفی كردن بكار می رود فقط جلو افعال معین ( است و هست ) قرار می گیرد .
حرف " را " كه نشانه مفعول بی واسطه ( مستقیم ) است در گویش بوشهری وجود ندارد و بجای " را " كو بكار می رود.
كتاب رابده كتاب كو بده
ketab kue bedeh
دفتر را بیاور دفتركو بیار
daftare kue biyar
حرف " ب " در گویش دشتستان " و " "
v " تلفظ می شود .

رباب رواد
rowaw
زبان زوون
zevan
برای نكره كردن اسامی كه به ا صامت ختم می شود . " ن " در آخر آن افزوده می شود . این ویژگی بر اساس این قاعده می باشد كه در زبان فارسی دو مصوت كنار هم قرارنمی گیرد .
در زبان فارسی نو بجای نكره كردن گونی یك ای به آخر آن افزوده می شود كه گونی ای می شود . ولی در گویش بوشهری برای جلوگیری كردن از دو صامت لی در كنار هم " ن " ما بین آنها قرارمی گیرد .

گونی گونینی
gunini
گربه ای گربینی
gorbeni
قوطی ای قوطینی
qutini

علامت جمع :

در گویش شمالی علامت جمع كه " ما " می باشد ال "
al" مورد استفاده است .
كتابهاكه میشود كتابل
ketabal
خودكار خودكارل
udkaral
درختها درختال
deraytal

تمام واوها به ای "
I" تبدیل می شود .
بود بید
bid
دود دید
did
تنور تنیر
tenir

در لهجه بوشهری هنگام صحبت كردن واژه های را معمولاًَ خلاصه می كنند و برای خلاصه شدن كلام همیشه چند حرف آن افتاده و مختصر می شود .
من چه می دانم مچم
mocem

در گویش جنوبی " ن " های آخر كلمات ادا نمیشود . مثلاًَ به نان " نو " می گویند .
نان نو
nu
زمین زمی
zami
در گویش جنوبی همچنین جلو افعال یك " ها " اضافه می شود .
بكن هاكن
hakon
بده هاده
hade




تاریخ : پنجشنبه 7 فروردین 1393
نویسنده : محمد رضا پولادی
بهار آمد همه در فكر نوروزند و من در ماتم یارم

محرم صد شرف دارد به این عیدی كه من دارم

وقتشه كه خونه تكونی كنیم اول خونه دلمون رو میگم.وقتشه شادیهامونو با هم تقسیم كنیم.همسایمون رو كه فراموش كردیم به خاطر بیاریم.

لباس كهنه بچه محلمون رو فراموش نكنیم.عكس پدر و مادرمون رو غبار روبی كنیم .به دنیا یه جور دیگه نظر بیاندازیم.عیده دیگه عیده.....

با آرزوی سالی خوب و شاد برای همه هم میهنان عزیزم...




بوی نوشدن می آید اما شما همیشه رفیق كهنه من باشید

كوچك شما محمدرضا پولادی



تاریخ : سه شنبه 27 اسفند 1392
نویسنده : محمد رضا پولادی

محسن شریفیان موزیسین و نوازنده ساز نی‌انبان و نی جفتی و محقق موسیقی بوشهر و جنوب ایران سال 1354 در بوشهر متولد شد. او دارای مدرک لیسانس علوم اجتماعی با گرایش پژوهشگری است

شریفیان  نوازندگی سازهای موسیقی بوشهر را با ساز «نی‌انبان» و «نی‌جفتی» از سال 1371 شروع کرد و در سال 1372 با تشکیل گروه موسیقی «لیان»  به شکل حرفه‌ای کامل فعالیت‌های خود را به اجرا و تحقیق درباره موسیقی بوشهر منحصر کرد. 

شریفیان از سال 1374 با چاپ اولین مقاله خود در هفته نامه "آینه جنوب" پژوهش در موسیقی بوشهر را آغاز نمود و تاکنون مقاله‌های مختلفی را به چاپ رسانده است.


کتاب‌های منتشر شده از وی با عنوان «اهل زمین؛ موسیقی و اوهام در جزیره خارگ». (انتشارات قلم آشنا 1381 و 1384) کتاب و CD صوتی «اهل ماتم؛ آواها و آیین سوگواری در بوشهر» (انتشارات دیرین 1385 و 1383)، کتاب و مولتی مدیای تصویری «اهل ساز؛ سازشناسی موسیقی بوشهر» (انتشارات سازمان میراث فرهنگی 1384) و جدیدترین اثر وی کتاب دلیران خاموش (انتشارات آئینه جنوب1388) است که  که تاکنون پنج عنوان پژوهش برگزیده را به خود اختصاص داد.

از آثار موسیقایی مستقل او آلبومی بدون کلام از موسیقی جنوب ایران با نام «لیانا» (پیام کاست1376) مجوز انتشار یافته و همینگونه آلبوم های دیگری نیز با عنوان«شَپ» (پیام کاست1379) «بندری» (خانه هنر پرواز1381)، «موج» (سروش1383)، «سیراف» (سروش1387) «خیامی» (ماهور1388)، «محله خمونی» (پخش آونگ 1389)، «پار و پیرار» (حوزه هنری1389) و« شروه خوانی در بوشهر» (ماهور1389) از وی منتشر شده است.

شریفیان به عنوان نوازنده یا خواننده در کاست‌های «ایران زمین»، «ذوالجناح»،«عروسی غم» و «شادباش»  به هنر نمایی پرداخته و ساخت موسیقی سریال مستند «ساحل سرخ» و فیلم «ابی سی دی»(مشترک با بابک شهرکی)، «روزی مثل هرروز» «همیشه فارس» و «یادها، بوسه‌ها و خنجرها» را نیز در کارنامه‌ی خود دارد.

وی تا‌کنون در جشنواره های موسیقی، موفق به کسب 7 عنوان برتر تکنوازی گردیده و آثار او نیز سه بار به عنوان اثر برگزیده انتخاب شده است. او در فستیوال «موسیقی و صنایع دستی» در استانبول (2003) تندیس بهترین موسیقی را دریافت نمود و با همراهی گروه لیان در فستیوال «چنگ هو» در سنگاپور (2005) و نیز دومین فستیوال بین المللی موسیقی ترکمنستان (2008) به عنوان گروه برگزیده معرفی شده و در جشنواره سراسری دانشجویی ایران (سنندج - 1385) نیز عنوان گروه برگزیده را به خود اختصاص داده است.
محسن شریفیان علاوه بر اجرا در مناطق مختلف ایران در ایالت‌های مختلف آمریکا از جمله واشنگتن، نیویورک، ویرجینیا، فیلادلفیا (1997)و کشورهای  امارات (1997 و 2002 و 2003)، عمان (2001 و 2004)، ترکمنستان (2008 و2001و2002) قطر (2010 ، 2002 و 2008) کویت (2002) بحرین (2003) ترکیه (2003) سنگاپور(2005)، جام جهانی آلمان (2006)،روسیه ( 2009و2008)، المپیک چین (2008) مالزی ، یونان(2010) و اردن(2009) نیز به اجرای موسیقی بوشهر پرداخته است


منبع:همشهری آنلاین




تاریخ : یکشنبه 25 اسفند 1392
نویسنده : محمد رضا پولادی
موسیقی بوشهر نیز همچون موسیقی ملل مختلف از تولد تا مرگ از بزم تا رزم و از سور تا سوگ همواره در اغلب شئون فرهنگی و اجتماعی مردم دریا دل این خطه حضور دارد.موسیقی بوشهر طنین انداز کار و کوشش ،رنج و مشقت،دوری و درد،شادی و غم،شیر زنی و دلیر مردی،شکست ها و ناکامی ها و بیانگر مشخصه های ذاتی و خاص جغرافیایی این دیار است.


عبداله مقاتلی مطلق
عبدالله مقاتلی مطلق از سال 1368 موسیقی محلی را از دبیرستان شروع کرد و در همان سال به عنوان خواننده برتر در دبیرستان های استان بوشهر انتخاب شد و سپس به عضویت گروه موسیقی محلی درآمد و در چندین جشنواره بین المللی موسیقی فجر شرکت نمود.
از دیگر فعالیت های این هنرمند میتوان به اجرای کنسرت های متعدد در ایران و شرکت در چندین فستیوال بین المللی موسیقی در کشورهای کانادا،آمریکا،فرانسه ،آلمان،اسپانیا،بلژیک و یونان و کشورهای حوزه خلیج فارس اشاره نمود.
وی در سال 1390گروهی به سرپرستی خود تشکیل دادکه اولین آلبوم اختصاصی خود را بنان«شروه بوشهری»منتشرو به بازار عرضه کرد.آلبوم مرد جاشو دومین اثر ایشان می باشد که تمام شعرهای اصیل و بومی بوشهری موجوددر این آلبوم با تنظیمی خاص و با همکاری آقای اسماعیل بختیاری آزاد  انجام شده است.



تاریخ : شنبه 24 اسفند 1392
نویسنده : محمد رضا پولادی
نوروز داره نزدیک میشه.هوای بوشهر از خیلی وقت بهاری شده.تنگستانیها برای معرفی مردشون،رییسعلی دلوار مدتهاست آماده اند.موسیقی بوشهر هم در کنار همه اینها میتونه شاد شدن دلهای مردمی بشه که به این شهر سر میزنند.

برای این بخش دانلود آلبوم ایوله از ترانه های محمد جهان قرار دادیم




تاریخ : شنبه 17 اسفند 1392
نویسنده : محمد رضا پولادی
تاریخ : شنبه 17 اسفند 1392
نویسنده : محمد رضا پولادی
تاریخ : شنبه 17 اسفند 1392
نویسنده : محمد رضا پولادی
تاریخ : جمعه 16 اسفند 1392
نویسنده : محمد رضا پولادی
باغ پرندگان بوشهر در حاشیه ساحل زیبای خلیج فارس قرار دارد.بی شک میتوان در یک محیط آرام در نوروز سال 93 از این مکان دیدن نمود.


http://s5.picofile.com/file/8115938776/SAM_0017.jpg







برای دیدن تصاویر کلیک کنید

تاریخ : شنبه 10 اسفند 1392
نویسنده : محمد رضا پولادی
ساحل و دیدن اون همیشه یه احساس مطلوب و شاد به آدم میده و موجبات آرامش در وجود انسان میشه.صدای مرغان ماهیخوار که اول صبح بدنبال غذا سرو صدای زیادی را راه می اندازند.همه و همه نشانهای زیبایی خداوند را به نمایش می گذارند.

برای همین منظور آلبوم زیبای صبح ساحل از اجراهای خواننده جنوبی محمود جهان(پولادی) را برای دانلود برای دوست داران این نوع سبک موسیقیایی قرار میدم.امیدوارم لذت ببرید.نظرات خوبتون یادتون نره.....


http://s5.picofile.com/file/8115519226/240x240.jpg





تاریخ : دوشنبه 5 اسفند 1392
نویسنده : محمد رضا پولادی


محمود جهان(پولادی) در سال ۱۳۳۰ در آبادان و در محله احمدآباد بدنیا آمد. وی کارمند بازنشسته شرکت نفت می باشد. تک پسر او امید جهان است که او نیز مانند پدر اهل موسیقی است. پدر جهان که اهل تنگستان بوشهر بود شروه خوانی می کرد و از جمله چهره های شناخته شده این شهر بود. وی در ابتدای انقلاب با اجرای ترانه یا الله یا خدا در برابر بنیانگذار انقلاب اسلامی نماد بزرگی و همدلی و اتحاد مردان تنگستانی را به نمایش گذاشت.این خواننده محبوب بندری خوان در سال ۱۳۵۵ توسط آقای بهمن خوش خلق به همراه یداله رضازاده به تهران آمد و برای اولین بار با هدف آلبوم در استودیو ۴ اثر ارکستری ضبط کرد. از سال ۱۳۶۶ تا امروز ۳۲ کاست از جهان در بازار ارائه شده و محبوب ترین آثار او عبارتند از: هله دان، یاد کارون، پریای دریا و ای واله.




تاریخ : سه شنبه 21 آبان 1392
نویسنده : محمد رضا پولادی

لبالب گشته از خونابهء غم بادهء دلها

الا ای ساقی ماتم ادر کاسا و ناولها

به گرداب بلای کربلا زینب ز غم میگفت

کجا دانند حال ما سبک بالان ساحلها

ز پیچ سنبل مشکین گیسوی علی اکبر

ز تاب جعد مشکینش چه خون افتاده در دلها

میان خاک و خون ای جان خواهر خفته ای تا کی

جرس فریاد میدارد که بربندید و محملها

ز خون رنگین محاسن کرده ای از حنجر اصغر

که سالک بی خبر نبود ز راه و رسم منزلها

عروس بینوا با صد نوا میگفت و با قاسم

که عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکلها

دمادم شهربانو سر به زانو میزد و میگفت

متی ما تلق من تهوی دع الدنیا و احملها

غم قتل حسین ای دل بود هر روزه درد افزون

نهان کی ماند آن رازی کزو سازند و محفلها

بنال ای ناخدا اندر عزای زادهء زهرا

که تا روز قیامت سوخت باید جملهء دلها

ناخدا عباس دریانورد




تاریخ : سه شنبه 21 آبان 1392
نویسنده : محمد رضا پولادی

نوبت جنگ چـــو بـــــر شــــاه شهیدان آمد.....بر در خیمه شهنشاه غریبان آمد


گفت کای خواهر غمدیده زارم زینب.....صبرم از حد بـــگذشت و به لبم جان آمد


گیسوی اکبرم از خون ســـــرش بسته حنا.....بعد اکبر نتوان زیست در این دار فنا


کی چنین بود خلیل الله و آن کوه منا..... که علی اکــــــــبر من با لب عطشان آمد.




تاریخ : سه شنبه 21 آبان 1392
نویسنده : محمد رضا پولادی
وبلاگ جنوبی رسیدن ماه محرم و صفر را به پیشگاه صاحب الزمان و تمام امت شیعه تسلیت عرض می نماید.


محرم ماه خون....  

                           ماه حزن ....

                                               ماه غم....

  ماه گریه و زاری جد بزرگوارش محمد مصطفی (ص) .....

                                                    ماه عزاداری مادر عالمین فاطمه زهرا است




بیایید ما هم عزادار باشیم



تاریخ : شنبه 9 شهریور 1392
نویسنده : محمد رضا پولادی
تاریخ : دوشنبه 28 مرداد 1392
نویسنده : محمد رضا پولادی




بخش دوم آلبوم شاد بزن و بكوب با صدای مهدی وطن زاده برای دانلود آماده شد.امیدواریم اذت ببرید.




تاریخ : جمعه 18 مرداد 1392
نویسنده : محمد رضا پولادی
وقی عید میاد یعنی همه آدمها باید با هم شریک شوند و به هم یاری برسانند .بعضی ها مشکل مالی دارند بعضی میخوان از پدر و مادر بازدیدی داشته باشند بعضی ها غصه پدر از دست رفته رو میکشند و هر کسی به یه طریقی غمگینه و غصه داره.....

......بگذریم ....ولی از خدا میخوایم در این روز عزیز و گرامی گره از کار و مشکلات همه بنده هاش برداره و دلای اونا رو پر از شادی کنه ان شاالله.....

ماهم به سهم خودمون خواستیم یه عیدی به مردم عزیزمون بدیم دانلود آلبوم شاد بزن و بکوب با صدای مهدی وطن زاده .....



http://s2.picofile.com/file/7885447418/_ljoihth.gif



تاریخ : دوشنبه 7 مرداد 1392
نویسنده : محمد رضا پولادی
سالروز شهادت مولی متقیان حضرت علی (ع) ،پدر یتیمان بر تمام مسلمانان و پیروان آن حضرت تسلیت باد.




آسمان کویر ! این نخلستان خاموش و پر مهتابی که هرگاه مشت خونین و بی تاب قلبم را در زیر باران های غیبی سکوتش می گیرم و نگاه های اسیرم را همچون پروانه های شوق در این مزرع سبز آن دوست شاعرم رها می کنم – ناله های گریه آلود آن روح دردمند و تنها را می شنوم ، ناله های گریه آلود آن امام راستین و بزرگم را – که همچون این شیعه ی گم نام و غریبش – در کنار آن مدینه پلید و قلب آن کویر بی فریاد ، سر در حلقوم چاه می برد و می گریست .
چه فاجعه ای است در آن لحظه که یک مرد می گرید ... چه فاجعه ای !...

                                                                                                                                    دكتر علی شریعتی




ضمن عرض تسلیت به مناسبت شهادت مولایمان حضرت علی (ع) سه فایل صوتی شروه بوشهری برای دانلود قرار دادیم .


شروه شماره 1 از پنج پارت تشكیل شده است.

1      2         4      5

شروه شماره 2


شروه شماره 3



  رمز : geiran.mihanblog.com                                                                                                                                                        


چرا حضرت علی با چاه درد دل می‌کرد؟ آیا نباید حرف‌های دل خود را به خدا می‌گفت؟!!

 

قبل از پاسخ، به اصل داستان درد و دل کردن حضرت با چاه توجه بفرمایید:

میثم تمّار از یاران نزدیک امام علی(ع) بود. میثم گاهى مناجات‌هاى آن‌حضرت را در نخلستان‌هاى کوفه از نزدیک مشاهده کرده است. میثم در این باره می‌گوید: «شبی از شب‌ها مولای من امیرالمؤمنین علی(ع) با من به بیرون از کوفه آمد و در مسجدی که آن‌جا بود چهار رکعت نماز گزارد، بعد از سلام نماز و گفتن تسبیح عرضه داشت:

خدایا! چگونه تو را بخوانم با آن‌که نافرمانی تو را کرده‌ام، و چگونه تو را نخوانم بعد از آن‌که تو را شناخته و محبت تو در دلم جای گرفته است. دستی را به طرف تو دراز کردم که از گناه پُر است و چشمی که امیدوار (به بخشش و کرم) تو است... (حضرت دعایی طولانی کرد) سپس صدا را آهسته نمود و سر بر خاک نهاده سجده کرد و یک‌صد مرتبه گفت: العفو، العفو، آن‌گاه برخاست و بیرون رفت، من به دنبال حضرت به صحرا رفتم، حضرت خطّی برایم کشید و فرمود: مبادا از این خط بگذری! آن‌گاه خودش تنها رفت، شب تاریکی بود با خودم گفتم: تو مولای خود را رها کردی با آن‌که او دشمنان بسیار دارد، در پیشگاه الهی و نزد پیامبر او چه عذری خواهی داشت، به خدا که دنبالش خواهم رفت و مراقب او خواهم بود، گرچه از فرمان او سرپیچی کنم. به همین جهت، دنبال حضرت حرکت کردم، مقداری که آمدم دیدم حضرت سر را تا نصف بدن درون چاهی فرو برده و با چاه سخن می‌گوید و چاه نیز با حضرت سخن می‌گوید، که ناگاه حضرت متوجّه من شده فرمود: کیستی؟ گفتم: میثم. فرمود: آیا نگفتم از آن خط عبور نکنی؟ عرض کردم: ای مولای من! از دشمنان بر شما ترسیدم دلم آرام نگرفت فرمود: آیا از حرف‌های من چیزی شنیدی؟ عرض کردم: نه، فرمود: ای میثم! در سینه عقده‌هایی است که وقتی سینه‌ام از آن تنگ می‌شود با دست زمین را گود می‌کنم و اسرار خود را برای آن بازگو می‌کنم...».[1]


اگر بپذیریم که حضرت امیرالمؤمنین(ع) سر در چاه فرو می‌بردند و درد دل‌های خود را بیان می‌فرمودند درست باشد، باید به چند نکته توجه داشت:

 1. همان‌طور که در این روایت آمده، امام علی(ع) پیش از سخن گفتن و درد دل با چاه، مناجات و درد دلی را با خدای متعال داشته است. و این چنین نبوده است که با درد دل کردن در چاه از خداوند غفلت نماید.

 

2. حرف زدن امام(ع) و درد دل کردن با چاه منافات با مخاطب قرار دادن خداوند متعال ندارد. ممکن است در عین درد دل گفتن و راز و نیاز با خداوند متعال، سر در چاه فرو می‌برده است؛ چرا که مکان و زمان راز و نیاز، به خصوص هنگام مصائب بزرگ و جانکاه، در آرامش بخشیدن به انسان تأثیر دارد. و ممکن است این عمل امام موجب آرامش بیشتر او می‌شده و این خود نیز در مسیر خداوندی است. در روایتی از امام باقر(ع) خطاب به یکی از پیروانشان نیز توصیه شده که هرگاه دلت به تنگ آمد، چاله‌ای کنده و راز خود را درون آن بازگو کن.[2]

 

3. چنانچه در روایت آمده؛ خود میثم تمّار از این راز علی(ع) سر در نیاورد و امام علی(ع) هم برای میثم آشکار نکرد؛ آن‌حضرت در دل شب تاریک و به دور از میثم با عالم ملکوت ارتباط داشت و این ارتباط خاص آن‌حضرت است. بر این اساس نمی‌توان گفت حضرت علی(ع) از دست غم و اندوه و مصیبت‌هایی که به او رسیده بود، به چاه پناه آورده و درد دل با چاه می‌کرد. این یک سرّی بود که حضرت علی(ع) نخواست برای کسی آشکار شود.

 

4. از سیره عملی و مناجات امام علی(ع) می‌توانیم درس‌هایی مانند مناجات با خداوند در خلوت و تنهایی، سخن گفتن در خلوت با موجودات در جهت و مسیر الهی و ... آموخت؛ با این حال، نباید از این حقیقت غافل شد که در قلب امامان(ع) اسرار و معارفی بوده که نمی‌توانستند به هرکس آنها را بگویند. آن بزرگواران اگر قلب‌های مستعدّی پیدا می‌کردند تا حدی اسرار الهی را به آنها می‌آموختند و اگر کسی را نمی‌یافتند، مأمور به بیان آن نبودند.

 

 به نقل از سایت: اسلام کوئست


[1]. ابن مشهدى، محمد بن جعفر، المزار الکبیر، محقق و مصحح: قیومى اصفهانى، جواد، ص 149 – 153، دفتر انتشارات اسلامى، قم، چاپ اول، 1419ق؛ شهید اول، محمد بن مکى، المزار فی کیفیة زیارات النبیّ و الأئمة(ع)، ص 270 – 275، مدرسه امام مهدى(ع)، قم، چاپ اول، 1410ق؛ فیض کاشانى، محمد محسن، الوافی، ج 5، ص 705، کتابخانه امام أمیر المؤمنین على(ع)، اصفهان، چاپ اول، 1406ق؛ مجلسى، محمد باقر، بحار الأنوار، ج 40، ص 199 و 200، دار إحیاء التراث العربی، بیروت، چاپ دوم، 1403ق.

[2]. کشی، محمد بن عمر، رجال الکشی، ص 194، انتشارات دانشگاه مشهد، قم، 1348ش.

 







تاریخ : سه شنبه 14 خرداد 1392
نویسنده : محمد رضا پولادی

یاد و خاطره امام عاشقان ،پدر شهیدان ،بنیانگذار کبیر جمهوری اسلامی ایران و شهدار

15 خرداد گرامی باد.



تاریخ : دوشنبه 28 اسفند 1391
نویسنده : محمد رضا پولادی

عید سعید باستانی  نوروز  بر همه ایرانیان  در سرتاسر عالم گرامی باد



با توجه به آغاز سال جدید شمسی و به افتخار شما ایرانیان گرامی آلبومی بی كلام از موسیقی بوشهر به نام كاروان بندر از گروه بـــندرنشینان به سرپرستی محمود جهان برای دانلود در این پست قرار میدهم امیدوارم این عیدی كوچك را از ما پذیرا باشید.


دانلود 1

دانلود 2

دانلود 3

دانلود4

دانلود 5

دانلود 6

دانلود 7

دانلود 8

دانلود 9

دانلود 10

دانلود 11

دانلود 12

دانلود 13




تاریخ : پنجشنبه 17 اسفند 1391
نویسنده : محمد رضا پولادی
آلبوم  را كه برای دانلود گذاشتم از اجراهای محمود جهان می باشد .اسم این آلبوم ایوالله می باشد امیدوارم مورد استفاده شما قرار بگیره .لطفا نظرات خود را برای ما ارسال نمایید.








برای دانلود بر روی اسم ترانه كلیك نمایید.در صورت اشكال در دریافت به ما اطلاع دهید.





برچسب‌ها: دانلود , دانلودآهنگ , آهنگ , بندری , بوشهر , بوشهری , عکس , نی انبان , ترانه بوشهری , بندر , ترانه های شاد , ترانه های بندری , دانلودفیلم , دانلود فیلم خارجی , دانلودفیلم ایرانی ,
تاریخ : شنبه 12 اسفند 1391
نویسنده : محمد رضا پولادی
و تو آرام آرام در پی لحظه های رفته از یاد ،با چینی كه بر پیشانیت نقش دنیایی از غم را نمودار می سازد، می رویتا در غروب آفتاب غم گرفته جنوب در پای نخلستان های صبور ،دلت را خالی از در د سازی.
چه صدای حزینی دارد ،صدای نی نی زن جنوب و چه غریبانه می نوازد دل شكسته از غم  مرد جنوب.
در آن طرف زن جوان تنها كه از داغ از دست دادن همسر خود ایستاده و اشك بر گونه هایش جاری است به صدای نی نی زن و شروه مرد جنوب گوش می دهد.چه سخت است غصه به دوش كشیدن حسرتها و آه كشیدن به انچه دیگر نمی آید.....



تاریخ : پنجشنبه 19 بهمن 1391
نویسنده : محمد رضا پولادی


نی انبان یکی از قدیمیترین سازهایی است که در کشورهای زیادی آنرا به عنوان ساز اصیل می‌شناسند ولی شکل ظاهری آن مقداری با هم تفاوت دارد. در زمان‌های قدیم مردمی که از جایی به جای دیگر می‌رفتند، این ساز را نیز با خود جابه جا می‌کردند وبا تغییر دادن شکل ظاهری آن، آن ساز را در منطقهٔ جدید مورد استفاده قرار می‌دادند و پس از مدتی جز سازهای سنتی آن منطقه در می‌آمد. با اینکه این ساز در کشورهای مختلف از نظرشکل و صدا تفاوت‌هایی دارد، ولی نمی‌توان گفت که مشابه یکدیگر نیستند.‏

این ساز دارای یک کیسه مخصوص هوا که از پوست بز ساخته شده و یک دسته نی جفتی که روی هر کدام شش سوراخ دارد و برای ورود هوا نیز از کرکره نوعی نخ بنام نخ مز استفاده می شود. نوازنده کرکره  را به دهان می‌گذارد و از این طریق کیسه را پر باد می‌کند و در نتیجه فشاربازو آرنج بر روی کیسه که هنگام نواختن آن را زیر بغل گرفته است؛ هوا را به داخل نی انبان می‌فرستند و با انگشتان خود ســـوراخها را باز و بسته مـی‌کند.برای این پست کلیپی از اجرای نی انبان  گذاشته ام.







تاریخ : یکشنبه 21 خرداد 1391
نویسنده : محمد رضا پولادی
تاریخ : یکشنبه 21 خرداد 1391
نویسنده : محمد رضا پولادی

خماس یعنی زاده پنج شنبه. پدر بزرگش پنج شنبه روزی به دنیا آمد. نی انبان می زد. از دیر تا دشتی و خورموج و بردخون او را به این نام صدا می کردند، بعد پدرش را و حالا خودش را.

روزی که سراغش را می گیریم می گویند شانس بیاورید که آن طرف آب نباشد. با دلهره زنگ می زنم، می گوید گمرگ دیرهستم و بار خالی می کنم. ایام بدی است. یکی دو روز مانده به عید. همه گرفتارند و مشغول. نوازنده ما از دوبی اسباب بازی آورده تا درایام نوروز برایشان مشتری پیدا کند.

با ترس و لرز می گویم وقت داری؟ می گوید چرا که نه. جنوبی و نه؟ جنوبی که تلفنش را مثل شما روی پیام گیر نمی گذارد که به بعضی ها جواب بدهد و به بعضی ها نه. با آن صدای گرم دریایی اش بله می گوید و ما را که سال هاست در خماری نه گفتن و نه شنیدن غوطه وریم،  سرمست می کند.

چند دقیقه بعد زنگ در به صدا در می آید. خماس است. خوشحال و خندان همراهش می شویم برای شنیدن موسیقی جنوبی در نخلستان های خرما.


میانه راه تعریف می کند از روزگاری نه چندان دور که  باران با زمین قهر نبود، دشت همه اش سبز بود و پر از آهو و آبادانی، چنان که آهو ها بر سقف خانه ها گذر می کردند.

می پیچیم به باریکه راهی  و وارد نخلستانی می شویم که خشکی، کمر نخل هایش را شکسته است. از صدای ماشین، شترهای سپید سراسیمه  دور می شوند و درآفتاب ظهر سراپا گوش می شویم برای نیوشیدن ترنم نی انبان.

پوست خشک شده مچاله خوش رنگی را باد می کند و می نوازد و می نوازد و آنقدر خوب می نوازد که ذهنمان دربست تسلیم می شود. می گوید باید گروه همراهیش کند تا همگی به رقص درآیند، اما به تنهایی جورهمه نبودن ها را می کشد.

می دمد و باز می دمد و و خیس عرق که می شود برای استراحت، لختی گوشه ای زیر درختی می نشیند. از روزگار رفته حکایت می کند. روزگاری که نوای سحر انگیز نی انبانی جادویش کرد و بعد عشقی زمینی، زمین گیرش. روزگاری که پسرعمویش راهی آن سوی آب شد  و او که عاشق این ور آب و خاک و مردمانش بود، ماند.

پسرعمو هربار که در ابوظبی و دوبی برای شیوخ عرب می نوازد ده هزار درهم می گیرد و او برای آن که چرخ زندگیش بگذرد، سوار لنج می شود و می رود و از جایی که تا دیروزمردمانش زیرخیمه ها بودند، و امروز در برج های شیشه ای، جنس می آورد برای مردمی که هنوز همانجا هستند که بودند.

رهتوشه نی انبان نواز دیری از این سفرآبی چند کیلوبرنج است و اسباب بازی هایی که باید به بچه ها بفروشد. و بعد اگر وقتی بود و حالی،  برود در جایی برای دلتنگی دلی بنوازد. این جا از درهم خبری نیست. این جا برای جانی که زیرسنگینی زندگی خم شده، گاهی پنجره کوچکی باز می شود برای کمی نفس کشیدن.

با تشکر از شهاب میرزایی

منبع :http://www.jadidonline.com





تاریخ : شنبه 16 اردیبهشت 1391
نویسنده : محمد رضا پولادی
تاریخ : جمعه 25 آذر 1390
نویسنده : محمد رضا پولادی

"چاووشی" را در هنگام بدرقه یا در زمان استقبال از زائران می خوانند. چاووشی هم چنین در شب سوم محرم، شب عاشورا یا اربعین در میان نوحه "واحد"، در عروسی، کارهای ساختمانی و ... نیز خوانده می شود. به طور کلی زمانی که نیاز به تقویت روحیه جمع باشد، آواز چاووشی خوانده می شود. چاووشی گاه به صورت مبادله آواز میان دویا چند نفر خوانده می شود. نظر به موارد استفاده چاووشی و حالت خبری و ندایی آن، خوانندگان چاووشی می بایست از صدای رسایی برخوردار باشند. اشعار چاووشی را یا از میان اشعار شاعران معروف منطقه، یا از چاووشی نامه های مختلف از قبیل چاووشی نامه ناصر الدین شاه و مانند آن بر می گزینند. هنوز در روستاهای منطقه دشتی، دشتستان، تنگستان و بوشهر می توان آواز چاووشی را شنید. آواز چاووشی که در رده های چهار گانه است، در مناطق مختلف استان بوشهر تقریبا یکسان اجرا می شود.




 

 


آخرین مطالب